PzKpfw IV Ausf. H

W kwietniu 1943 roku rozpoczęto produkcję wozów PzKpfw IV Ausf. H, które posiadały wszystkie modyfikacje wprowadzone w wersji G oraz kilka drobniejszych (nowa skrzynia biegów, nowy typ kół napędowych i napinających, koła podtrzymujące pozbawiono gumowych bandaży). Czoło całego kadłuba było już chronione pancerzem o grubości 80 mm (bez płyt dodatkowych).
W toku produkcji, zaczęto dolne i boczne powierzchnie kadłuba oraz boczne powierzchnie wieży pokrywać Zimmeritem. Była to specjalna substancja zapobiegająca przyleganiu przeciwpancernych min magnetycznych. Masa czołgu wzrosła do 26 000 kg, co spowodowało niewielki spadek prędkości maksymalnej, do 38 km/h. Ogółem, do czerwca 1944 roku, wyprodukowano 3774 wozy tej serii.

Dane taktyczno-techniczne:

• Model - PzKpfw IV Ausf. H
• Data produkcji - 1943-45
• Masa całkowita (kg) - 25 ton
• Długość - 6.63m
• Szerokość - 2.68m
• Wysokość - 2.88m
• Silnik - Maybach HL120 TRM V-12
• Pojemność baku - 470 litrów
• Prędkość - 38km/h
• Zasięg na drodze - 180km
• Zasięg w terenie - 120km
• Załoga - 5 osób
• Uzbrojenie - 1 x 75mm KwK L/48; 2 x 7.92mm MG

Pojazdy rosyjskie

T-34/76.C

Pierwszy prototyp czołgu T-34, powstał jednak dopiero w styczniu 1940. Początkowo zamówiono serię 150 wozów. Zamówienie powiększono, latem 1940, do 600 sztuk. Produkcja miała się odbywać w Charkowie i Stalingradzkiej Fabryce Traktorów. Początkowo natrafiała ona na duże trudności. W Stalingradzie ruszyła dopiero w 1941.
Od początku prac nad czołgiem, dokonywano licznych usprawnień. Jesienią 1941, w czasie ewakuacji zakładów produkcyjnych za Ural, montowano przejściowo w czołgach T-34 silniki gaźnikowe M-17T.
Czołg średni, konstrukcji radzieckiej, z okresu II wojny światowej. Uważany za jeden z najlepszych czołgów swojej ery. Podstawowa wersja, uzbrojona w armatę kalibru 76 mm, nosiła oznaczenie T-34, lecz czasami jest określana jako T-34/76 Wyprodukowano około 60 000 T- 34.
Należy też pamiętać, że to właśnie T-34 był wozem, na którym wzorowali się konstruktorzy w innych krajach. Dlatego też porównując T-34 np. z czołgiem Sherman trzeba wziąć pod uwagę, że ten drugi powstał kilka lat po tym, jak pierwszy T-34 wyjechał z fabryki.

OT-34

Czołgi tej wersji były wyposażone w miotacz ognia ATO-41, czołgi model 1942 i 1943 posiadały miotacz ognia ATO-42, który był montowany w kadłubie, obok stanowiska mechanika-kierowcy, w miejscu kadłubowego karabinu maszynowego.

Dane taktyczno-techniczne:

• Załoga – 4 osoby (kierowca, strzelec-radiotelegrafista, dowódca i ładowniczy,
• Masa bojowa - 26 800 kg
• Długość – 5920 mm
• Szerokość – 3000 mm
• Wysokość - 2410 mm
• Prześwit – 400 mm
• Opancerzenie – 13-45 mm (z ekranami do 70 mm)
• Uzbrojenie - armata – L-11 lub F-34 kalibru 76,2 mm z zapasem amunicji 77 pocisków i dwa karabiny maszynowe DT- 7,62 mm z zapasem amunicji 2898 pocisków
• Napęd - Czterosuwowy, dwunastocylindrowy, rzędowy (układ V) silnik wysokoprężny, chłodzony cieczą typu W-2 o pojemności skokowej 38 880 cm3 i mocy 294,5 kW (400KM), przy 2000 obr./min
• Prędkość – 54 km/h
• Zasięg – 300 km

Pojazdy japońskie

Type 97 Chi-Ha

W połowie lat 30. XX wieku japońskie dowództwo zdecydowało unowocześnić sprzęt pancerny. W 1936 roku arsenał w Osace przedstawił prototypowy czołg Type 97 Chi-Ni, a koncern Mitsubischi prototyp czołgu Type 97 Chi-Ha.
Początkowo większe szanse na wprowadzenie do uzbrojenia miał lżejszy (ważący 9800 kg) czołg z Osaki, ale doświadczenia armii japońskiej z walk w Chinach i informacje o doświadczeniach armii uczestniczących w hiszpańskiej wojnie domowej sprawiły że do uzbrojenia wprowadzono piętnastotonowy wóz firmy Mitsubishi.

Czołg Type 97 Chi-Ha miał klasyczną konstrukcję. W tylnej części nitowanego kadłuba umieszczono sześciocylindrowy silnik wysokoprężny. Układ jezdny składał się z sześciu kół jezdnych, koła napędowego, napinającego i trzech rolek podtrzymujących gąsienicę. Cztery środkowe koła jezdne były zblokowane po dwa i amortyzowane poziomymi resorami śrubowymi, Koła skrajne były zawieszone niezależnie i amortyzowane ukośnymi resorami śrubowymi.
Czołg był uzbrojony w armatę czołgową kalibru 57 mm Type 90 lub Type 97. Uzbrojeniem dodatkowym były dwa czołgowe karabiny maszynowe Type 97 z których jeden zamocowany był z tyłu wieży, a drugi obok kierowcy. Załoga składała się z kierowcy, strzelca kadłubowego km, celowniczego i dowódcy.

W 1938 i 1939 roku jednostki uzbrojone w czołgi Type 97 wzięły udział w walkach nad jeziorem Chasan i rzeką Chałchin-Goł. Starły się tam z radzieckimi czołgami T-26 i BT. Walki te wykazały że używane przez Japończyków armaty czołgowe są już przestarzałe i nie są w stanie skutecznie zwalczać pojazdów opancerzonych. Problemem było także przegrzewanie się silników. W efekcie tych doświadczeń powstał czołg Type 97 Shinhoto Chi-Ha wyposażony w nową wieżę i zmodernizowany kadłub. Wyprodukowane czołgi Type 97 Chi-Ha były używane do końca wojny.

Dane taktyczno-techniczne:

• Załoga – 4 osoby
• Masa bojowa - 15 000 kg
• Długość – 5516 mm
• Szerokość – 2335 mm
• Wysokość - 2230 mm
• Prześwit – 400 mm
• Grubość pancerza - 8-25 mm
• Uzbrojenie:
  • Artyleryjskie - 1 x armata czołgowa Type 90 lub Type 97 kalibru 57 mm (100 nab.)
  • Strzeleckie - 2 x czkm Type 97 kalibru 7,7 mm (2745 nab.)
• Silnik - silnik wysokoprężny Mitsubishi o mocy 125,1 kW przy 2000 obr/min
• Prędkość – 38 km/h
• Zasięg – 210 km

Średnia ocena użytkownika

   (2 głosy)

Pokaż 6 z 6 komentarzy